Nick op Zandvoort
Geplaatst in Wensen op 03 mei 2012

Ik kwam na mijn lange stage dag thuis en ging lekker zitten op de stoel om vervolgens de tv aan te zetten terwijl ik zat te wachten tot op mijn bord heerlijk warm voedsel verscheen. Hoor ik mijn vader op de achtergrond zeggen “Nick volgende week dinsdag wel even fit zijn hé” waarop ik even raar stond te kijken. Wat bleek nou, mijn vader had dus blijkbaar achter mijn rug om (dat was tevens niet zo’n verrassing) iets voor mij kunnen regelen nl. dat ik op het Circuit van Zandvoort mocht racen met een BMW (dat werd mij tenminste wijsgemaakt). Afijn die maandag erop gingen we in de avond richting Zandvoort. Omdat het voor ons een eindje rijden was gingen we een dag van te voren (minimaal 2 uur reizen) aangezien we om half 10 op het circuit aanwezig moesten zijn. Na in het hotel te hebben geslapen en ontbeten (nachtrust had ik nauwelijks gehad door een mysterieus snurkend geluid welk bij mijn ouders vandaan kwam) gingen we richting het circuit wat nog geen 5 minuten rijden was. Aangekomen bij het circuit moest ik mijn ogen flink de kost geven want wat ik daar allemaal niet rond zag rijden; Aston Martin’s, Lamborghini’s, Ferarri’s en mijn fovoriete auto merk de Porsche! Toen begon het mij al een beetje te dagen wat er zou gaan gebeuren en aangezien me vader altijd wat achterhield als het om verrassingen ging wist ik nu wel beter. En ja hoor, m'n vader vertelde me toen dat ik mocht gaan rijden in al het moois wat ik net beschreven heb. Ik zou gaan driften, racen en dragracen en nog wat andere leuke dingen. Na een paar minuten gewacht te hebben in de kantine kwam Veronica aangelopen (niet haar belofte waargemaakt om als pitspoes te komen) maar dat kwam waarschijnlijk omdat het wat frisjes was die dag. Na wat gekletst te hebben moesten we even opletten want er kwam een uitleg van wat ik die dag allemaal zou doen. Na een zeer lange uitleg die net aan te verstaan was (grote zaal één man met zachte stem= niet bevorderlijk) kwam ik er dus achter wat ik allemaal ging doen.
Het eerste wat me te doen stond was naast iemand in de auto te gaan zitten (ja heel leuk dacht ik eerst….) maar toen hoorde ik dat deze man een professioneel drifter was. Dus met veel plezier ging ik naast hem zitten en de hard ronkende Dodge Charger. Toen mijn gordel vast zat en het water van de auto was bijgevuld (deze houden de banden vochtig via een sproeisysteem zodat de banden i.p.v. 7 rondjes nu 50 rondjes meegaan) gaf deze meneer het rechterpedaal een goede klap van zijn voet en weg waren we. De eerste bocht was meteen raak, we gingen er bijna zijwaarts doorheen en zaten constant maar luttele centimeters van de andere drifter vandaan. Het is alsof je in een droogtrommel zit elke bocht laat je één hoek van de auto zien terwijl je in de stoel wordt gedrukt. Het mooiste is dat het er nog makkelijk uitziet ook maar ik zou het niet na kunnen doen (althans bij deze zou ik hiervoor wel een paar proeflesjes willen hebben in de kunst van het driften)
Na deze leuke beleving stond me nog wat leukers te wachten. Er werd mij namelijk vertelt dat ik in een Aston Martin V8 Vantage en een Lamborghini Gallardo mocht gaan racen over het circuit. Ik was helemaal verbaasd toen ze zeiden dat je alleen over de baan mocht gaan dus zonder bijrijder. Natuurlijk reed er wel iemand voorop die je moest volgen over de baan. Als eerst stapte ik in de mooie Aston waarbij ik de grijns niet van me gezicht af kon houden.
Een zeer mooie auto met een fantastisch geluid. Na het schakelsysteem te hebben doorgenomen (flipper schakeling) was het tijd om de moter te starten en lekker hard in z’n 1 weg te scheuren het circuit op. Het leek allemaal heel rustig te gaan maar toen ik op mijn teller keek bleek ik al met 160 km of harder door de bochten te gaan. De auto voelde perfect aan en je had geen moment het idee dat je geen grip had. Helaas gingen we niet zo vlot als ik hoopte (er bleven wat mensen achter waardoor de voorste auto snelheid minderde). Dus ik liet het gas even los om vervolgens weer lekker door te trekken, want ja, zeg nou zelf, nu je de kans hebt moet je die ook pakken. Na rond gereden te hebben in deze auto mocht ik in de Lambo rijden. Aangezien ik de baan nu beter had leren kennen kon ik dus ook wat lekker strakker de bochtjes ingaan, later remmen en sneller accelereren. Aangezien de Lambo meer een circuit wagen was dan de Aston kon ik hier wel een stukje sneller ingaan.
Na gereden te hebben in deze 2 geweldige auto’s was het tijd om in mijn favoriet auto te gaan zitten en te racen, de Porsche 911. Deze wagen was helaas een automaat wat het rijden naar mijn inzicht wat minder spannend en uitdagend maakte maar de acceleratie en beleving in deze auto maakten dat weer helemaal goed. Helaas begon na het het rijden in de Porsche het weer zijn slechte kant te tonen. Er kwamen grote donkere wolken en de wind was zeer hard. Maar toch was het nog goed te doen. Aangezien ik nu moest gaan rijden in een 4×4 suzuki was het ook wel weer leuk dat het wat spetterde op de off-road baan. We moesten een heel stuk off-road rijden en leren rijden met een low gear en hoe en welke versnellingen je moest gebruiken bij welke situaties. Ook moesten we over een smalle brug.
De auto voor mij had helaas pech want deze kwam tussen de brug vast te zitten waardoor iedereen moest helpen om de auto los te trekken. Gelukkig kwam ik er wel heelhuids overheen en slaagde met vlag en wimpel voor het off-road gedeelte. Helaas was het weer nu zeer slecht en de wind nam alleen maar toe. Het was tijd om weer naar het circuit te gaan om in een BMW 1 serie te gaan racen. Dit was wel leuk om in een (gewone) auto zo snel mogelijk door de bochten te gaan, maar de spanning was er wel vanaf aangezien ik hiervoor al in die geweldige auto’s had gereden. Hierna volgde nog een Drag Race in de Dodge Charger waarbij we over 100 nog wat meter moesten drag racen. Dit was gewoon op het goede moment het gas intrappen en zo snel mogelijk weer remmen als je over de streep was gegaan. Dit was een kort maar leuk onderdeel. Terwijl je in de stoel wordt gedrukt zie je de teller alleen maar oplopen totdat je je voet genadeloos op de rem moet trappen. Hierbij was ik de dagwinnaar geworden van alle personen die hieraan meededen (schouderklopje voor mijzelf) Nu het goed begon te plensen was het laatste onderdeel een 180 graden slip maken en daarbij achteruit inparkeren tussen een stel pionnen, hier was het vieze weer natuurlijk wel goed voor aangezien de baan lekker nat was. Het was een kwestie van de juiste handelingen uitvoeren en je had het gedaan. Het gevoel wanneer je 180 graden draait is geweldig en een leuke ervaring. Na al dit leuks hadden wij (vooral ik, denk ik) goed trek gekregen en genoeg gehad van het vieze weer. Het was dus tijd om te gaan eten.
We arriveerden bij een Aziatisch restaurant (Japans of Chinees?) en hebben daar heerlijk gegeten, je kunt het vergelijken met een Aziatische tappas. Veel kleine dingen die je kon blijven bestellen, van kip tot vis en van sushi tot schaaltjes fruit. Er was variatie genoeg en ik heb me daar ook lekker volgepropt.
Ik wil iedereen dan ook hartelijk bedanken voor deze mooie (afgezien van het weer) en zeer geslaagde dag. En Veronica wil ik ook hierbij nog bedanken dat je het de hele dag hebt volgehouden om ons in dit vieze weer te begeleiden (en bedankt dat we konden schuilen in je auto).
Nick